Komunikacja interpersonalna – komunikujemy się niemal cały czas w sposób świadomy i nieświadomy. Dla celów zawodowych, prywatnych, społecznych, naukowych. Komunikacja interpersonalna towarzyszy nam niemal wszędzie i przez całe nasze życie. Warto rozumieć jej główne zasady i aspekty.
Proces komunikacji interpersonalnej
Aby doszło do komunikacji potrzebujemy nadawcę i odbiorcę. Może to być osoba, grupa osób, zespół , dana populacja ludzi, możemy również zaobserwować komunikację w relacji dziecko – rodzic, pracownik- przełożony, komunikację w zespole, itp.
Przekaz informacji – czyli proces kodowania informacji i jej odbierania. Możemy mieć komunikację werbalną, niewerbalną, pisemną.
To najprostszy schemat procesu komunikacji:
- Nadawca – koduje przekaz ( np. mówi w danym jeżyku, lub posługuje się określonym kodem znaków)
- Proces przekazania informacji – środowisko przekazu (np. w rozmowie bezpośredniej, rozmowie telefonicznej, rozmowa video, e-mail, itp.)
- Odbiorca odbiera przekaz i rozkodowuje (np. czyta, patrzy, interpretuje, nadaje własne znaczenia znaków, słów, itp.
W takim schemacie mamy do czynienie z komunikację jedno kierunkową bez informacji zwrotnej. Tego typu komunikacja to raczej wydanie rozkazu, przemowa. Nie jest to rozmowa, lub uzgodnienie. Nadawcy nie zależy na poznaniu tego w jaki sposób został zrozumiany przez odbiorcę.
Przykłady ułomnej komunikacji jednokierunkowej:
- Rodzic mówi do dziecka jak powinno się zachowywać ale nie pyta go o jego zdanie na ten temat, lub jego interpretację przekazanej informacji
- Przełożony wydaje polecenie – to raczej jest rozkaz – nie oczekuje dyskusji tylko Często nie pyta o sposób zrozumienia tylko oczekuje wyniku.
- Partner w związku w danej relacji mówi czego oczekuje i czego mu brakuje – nie oczekując informacji od drugiej osoby jakie ona ma oczekiwania, uczucia, wartości.
To bardzo samolubny i niestety w większości przypadków nieskuteczny proces komunikowania się. O ile możemy to w ogóle nazywać komunikacją a nie wyrażaniem jedynie własnej woli.
Komunikacja interpersonalna wraz z informacją zwrotną:
- Nadawca koduje
- Przekazuje informację
- Odbiorca odbiera i odkodowuje
- Odbiorca przekazuje – koduje po swojemu – jak zrozumiał – przekaz
- Przekaz informacji zwrotnej
- Odbiorca odkodowuje otrzymaną informację
- Odbiorca potwierdza zgodność przekazu lub dokonuje korekty
Informacja zwrotna w komunikacji interpersonalnej – Feedback – to:
- Potwierdzenie otrzymania komunikatu od nadawcy
- Przekazanie informacji jaką treść otrzymaliśmy
- Przekazanie informacji jak my rozumiemy tą treść
- Często również przekazanie informacji jaki mamy emocjonalny stosunek do tej informacji
Rodzaje komunikacji interpersonalnej
W komunikacji interpersonalnej wyróżniamy trzy główne sposoby przekazywania informacji. Pamiętajmy że część przekazu informacji następuje w sposób świadomy a reszta jest nieświadoma i często nie zwracamy na to uwagi. W ten sposób w relacji bezpośredniej możemy wyczytać stany akceptacji, emocje czy zgodność przekazu merytorycznego z przekazałem poza merytorycznym w postaci mowy ciała.
Wyróżniamy następujące rodzaje komunikacji:
- Komunikację werbalną – czyli sposób mówienia
- Komunikację niewerbalną – mowa naszego ciała
- Komunikację pisemną – konstrukcja treści
Koło komunikacji interpersonalnej
Zazwyczaj sądzimy że to co mówimy jest najważniejsze w całym naszym przekazie. Otóż nie. To co mówimy czyli treść przekazu to jedynie 7 % tego co odbiera nasz adresat. Wiedzą o tym doskonale specjaliści od marketingi i reklamy.
Sposób mówienia to około 38% znaczenia w naszym odbiorze a około 55 % to mowa ciała i cała komunikacja niewerbalna.
- Treść przekazu – 7%
- Sposób mówienia – 38%
- Pozostała komunikacja niewerbalna – 55%
Komunikacja niewerbalna
Największe i najsilniejsze źródło bodźców i informacji biorącej udział w komunikowania się. Bardzo często stanowi warstwę komunikacji nieświadomej, niezamierzonej. Może bardzo silnie wpływać na przekaz i interpretację tego przekazu przez odbiorcę.
Elementy komunikacji niewerbalnej:
- Nasze otoczenie – w którym zachodzi komunikacja – dom, praca, samochód, metro, park,
- Dystans w jakim prowadzona jest komunikacja (komunikacja na żywo)
- Postawa naszego ciała – czy stoimy, w jaki sposób układa się nasze ciało, czy siedzimy, w jakiej pozycji siedzimy
- Mimika naszej twarzy, usta, oczy, gesty około twarzowe
- Nasz wygląd zewnętrzy – rodzaj ubrania, akcesoria, sposób uczesania, makijaż, podkreślenie męskości lub kobiecości rozmówcy.
- Zapach – zapach otoczenia, jedzenia, zapachy chemiczne, zwierzęce, zapach osobisty rozmówcy – feromony, zapach celowy taki jak perfumy, kosmetyki, mydło, szampon.
- Dotyk – podanie dłoni, uścisk, siła uścisku, sposób podania dłoni, czas utrzymania uścisku.
- Reakcje emocjonalne podczas komunikacji: śmiech, płacz, strach, zaniepokojenie, spokój, niecierpliwość, znudzenie, złość, zaciekawienie, zainteresowanie seksualne
- Dynamika ruchów – rodzaje naszych ruchów, ich dynamika, zakres i skojarzenia społeczne. Jest to gestykulowanie, chodzenie, tiki nerwowe, leżenie, stanie
Komunikacja werbalna
Czyli sposób naszego mówienia – ma wielkie znaczenie kiedy z kimś bezpośrednio rozmawiamy ale nabiera znaczenia kluczowego w rozmowie kiedy nie widzimy naszego rozmówcy – np. w rozmowie telefonicznej
Elementy komunikacji werbalnej:
- Ton głosu
- Tembr głosu
- Barwa głosu
- Szybkość mówienia
- Płynność mówienia
- Stosowanie interpunkcji i akcentowanie
- Poprawność stosowania języka komunikacji
- Aktywne słuchanie
Aktywne słuchanie podczas komunikacji werbalnej
Podczas rozmowy – mamy zmieniającego się nadawcę i odbiorcę. Raz jedna osoba mówi, druga może potwierdzać werbalnie że rozumie lub niewerbalnie np. kiwając głową, odpowiednią mimiką twarzy – np. zdziwienie, zadowolenie. Potem wypowiedz może przejęć druga osoba i zmienia się nam nadawca i odbiorca. Jeśli dana rozmowa jest prowadzona w jakimś określonym celu – np. rozmowa zawodowa: rekrutacja, rozwój, ocena, itp. lub rozmowa nauczyciela z uczniem, rodzica z dzieckiem, policjanta z podejrzanym, księdza z wiernym to powinno wystąpić aktywne słuchanie – czyli działania mające na celu dokładne zrozumienie naszego rozmówcy, jego stanu emocjonalnego, intencji, poziomu percepcji, akceptacji i przyswajania informacji.
Elementy aktywnego słuchania podczas rozmowy to:
- Zadawanie pytań – szczególnie pytań otwartych
- Zachęty do rozwinięcia myśli
- Parafrazowanie
- Dzielenie się własnymi odczuciami podczas rozmowy
- Odzwierciedlanie uczuć rozmówcy
- Empatia
- Docenianie rozmówcy, motywacja
- Aktywny kontakt wzrokowy
- Otwarte postawy niewerbalne
Komunikacja pisemna
Komunikacja pisemna w postaci pisma, znaków, symboli, ikon towarzyszy nam w każdej niemal komunikacji służbowej, formalnej a współcześnie również w komunikacji społecznościowej w mediach elektronicznych czy usługach typu sms.
Powinniśmy pamiętać że często podczas tej formy komunikacji nie występuje zbieżność czasowa nadawania komunikatu i jego odbioru. Możemy coś napisać dzisiaj a odbiorca czyta po chwili, za kilka dni czy miesięcy. Nie mamy wsparcia w postaci komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Do naszej treści zostaną przypisane emocje jakie wygeneruje czytający. Obecnie bardzo często stosowane są tzw emot-ikony – czyli obrazki twarzy wrażające emocję jaka towarzyszy piszącemu dany komunikat. Mamy buźki z uśmiechem, zdziwieniem, zakochane, zmartwione, czy wręcz złe.
Elementy komunikacji pisemnej to między innymi:
- Treść
- Polecania działania zawarte w treści – np. oczekiwanie zatwierdzenia, odpowiedzi, wyjaśnienia, zakupu, zapłaty, itp.
- Długość i złożoność zadań
- Interpunkcja i znaki interpunkcyjne
- Wypunktowania
- Wytłuszczenia
- Wielkość czcionki
- Akapity
- Wolne miejsca i odstępy
Komunikacja pisemna to współcześnie: pisma, raporty, prezentacje, listy, ogłoszenia, plakaty, bilbordy, reklamy, poczta elektroniczna, sms, systemy komunikacji on-line, fora dyskusyjne, komunikatory internetowe, formularze i ankiety elektroniczne,
autor: Sebastian Trzaska
+48 501-528-506
e-mail: sebastian.trzaska(at)anacco.pl
POLECANE PROJEKTY DORADCZE







